Simulaties

Soms heb je niet alle partijen aan tafel.

Soms weet je nog niet welke richting je op wilt met je team/organisatie.

Je wilt eerst de mogelijkheden aftasten.

Je zit met je handen in het haar omdat je de opdrachtgever als ontzettend lastig ervaart.

Je vraagt je af hoe je iets in beweging brengt, of het nu gaat om bekendheid voor een mensenrechtenzaak of een vastgelopen gesprek met een belangrijke partij.

Het lukt niet om klanten te bereiken en je weet niet waardoor.

 

In gevallen als deze is het erg handig om een opstelling of simulatie te doen. Er zijn verschillende mogelijkheden. Bij Deep Democracy zou je mensen één of meer ghostroles laten spelen (Mindell's versie); bij familie- en organisatieopstellingen vraag je mensen om rollen te representeren waarmee je een opstelling maakt van de situatie; bij Theory U is er een verwante stille vorm die Social Presencing Theatre heet en persoonlijk vind ik ook rollenspelen ook in de buurt komen. Ik laat me door deze vormen inspireren, gebruik wat past bij de vraag. Je kunt het zien als een vorm van rollenspel 5.0 waar je niet persé zelf mee hoeft te doen om ervan te leren; een vorm waarin de basis van uitdagingen helder worden en een gevoel van richting ontstaat.  

 

Simulaties zijn nuttig in veel gevallen van strategiebepaling, verbetering van samenwerking en benadering van een doelgroep. Door te experimenteren in een simulatie kun je merken wat de waarschijnlijke gevolgen van een actie zullen zijn. Het is ook ideaal voor onderzoek hoe je een proces in de eigen organisatie kunt vlot trekken of om inzicht te krijgen in klantbenadering. Simulaties bieden helderheid en zicht op je blinde vlekken.

 

Ook bij complexe maatschappelijke vraagstukken geven simulaties duidelijkheid. Het levert inzicht in wat er dieper speelt bij lastige problemen. Je kunt er ook inzicht mee krijgen in hoe je mensen (klanten, politiek, media, leden en stakeholders) effectiever benadert.